یادم میاد روزهای طلایی زمان آقای خاتمی که روزنامه های دوم خردادی یکی پس از دیگری در محاق توقیف میرفت یک روز که رفتم تا سری به دکه روزنامه فروشی بزنم صاحب دکه را دیدم که ساکت بود و مثل همیشه سرزنده نبود وقتی احوالش و علت ناراحتیش را پرسیدم به روزنامه و مجله های جلوی دکه اش نگاهی کرد و با افسوس گفت:

اینا مثل بچه های من هستند هر روز اونها را جلو دکه ام مرتب میکردم و احوالشون را می پرسیدم و با هاشون حرف می زدند و حالا که توقیف شدند مثل اینه که بچه هامو ازم جدا کردند.

حالا که شنیدم شرق را هم پس از هم میهن توقیف کردند یادم افتاد به اون خاطره و نگاه سرد و غمگین صاحب دکه.

|+| نوشته شده توسط علی در سه شنبه شانزدهم مرداد 1386 و ساعت 14:6  

  RSS